Είναι ευγνώμων όποιος δεν λυπάται για όσα δεν έχει, αλλά νιώθει χαρά για όσα έχει. Δημόκριτος, D.K.231


Νέα της στιγμής

Loading...
Loading...

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Εαρινή σύναξη 320 μαθητών στην Πόλη

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ



Το μεγάλο ταξίδι της ζωής του Γεωργίου Βιζυηνού από τη Βιζύη στην Πόλη, στην Κύπρο, στις μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης, μέχρι τον θάνατό του στην Αθήνα, «ακολούθησαν» φέτος δεκάδες μαθητές και οι καθηγητές τους, οι οποίοι συμμετείχαν στο 4ο Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο τείνει να πάρει χαρακτήρα... εαρινής σύναξης μαθητών στην Πόλη. Φέτος, η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Συνολικά 320 μαθητές και εκπαιδευτικοί από δεκαέξι σχολεία από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Πόλη συναντήθηκαν με επιστήμονες, λογοτέχνες, ηθοποιούς.
Ειδικότερα, το τριήμερο συνέδριο διοργανώθηκε, υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, από το Ζωγράφειο Λύκειο και τα Εκπαιδευτήρια Ε. Μαντουλίδη Θεσσαλονίκης. Η μεγάλη συμμετοχή δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων (μεταξύ των οποίων το Ζάππειο Λύκειο, η Μεγάλη του Γένους Σχολή, το Κολλέγιο Αθηνών και Ψυχικού, η Σχολή Μωραΐτη, το Παγκύπριο Γυμνάσιο, το 4ο Γενικό Λύκειο Αλίμου, το Εκκλησιαστικό Λύκειο-Γυμνάσιο Ξάνθης) καταδεικνύει ότι τα μαθητικά συνέδρια στην Πόλη, χρόνο με τον χρόνο, αποκτούν ξεχωριστή αίγλη ως ένα μοναδικό γεγονός για τα γράμματα και τις τέχνες. Για μια πρωτοβουλία που «φέρει και πάλι εδώ, ως χελιδόνια κομίζοντα την άνοιξη, μαθητές και μαθήτριες από πολλά σχολεία της Ελλάδος και όχι μόνο» έκανε λόγο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, κηρύσσοντας την έναρξη του συνεδρίου.

«Τα συνέδρια αυτά έχουν πολλαπλή αξία. Δίνουν τη δυνατότητα στους μαθητές να μάθουν, μέσα από μια δική τους εργασία πάνω στο έργο τους, σημαντικούς καλλιτέχνες, όπως είναι ο Βιζυηνός φέτος και ο Σεφέρης πέρυσι. Τα παιδιά διδάσκονται την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου», ανέφερε, μιλώντας στην «Κ», ο διευθυντής του Ζωγράφειου Λυκείου, Γιάννης Δεμιρτζόγλου. «Παράλληλα, μέσα από αυτά τα συνέδρια οι μαθητές αλλά και οι υπόλοιποι σύνεδροι έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν τα προβλήματα της ομογενειακής παιδείας και ευρύτερα της ομογένειας», προσθέτει ο ίδιος. Σήμερα στην Κωνσταντινούπολη λειτουργούν πέντε ελληνικά σχολεία, με συνολικά μόλις 250 μαθητές.

Στο συνέδριο αναλύθηκαν και συζητήθηκαν θέματα σχετικά με την ποίηση και την πεζογραφία του Βιζυηνού, με τις τεχνικές και τη σημασία των ψυχαναλυτικών και ιδεολογικών ερμηνειών του, τις μορφές της σάτιρας που συναντώνται στο έργο του, τις απόψεις του για τη γλώσσα. Εκτός από τους πανεπιστημιακούς των Πανεπιστημίων Αθηνών, ΑΠΘ και Ιωαννίνων, στο συνέδριο συμμετείχαν οι συγγραφείς Θανάσης Βαλτινός, Μάρω Δούκα, Πέτρος Μάρκαρης, Γιάννης Πάσχος, καθώς και ο Peter Mackridge, καθηγητής Μεσαιωνικών και Σύγχρονων Γλωσσών στην Οξφόρδη. «Εχει αποδειχθεί ότι όταν τα εμπιστευόμαστε, τα παιδιά μπορούν να κάνουν θαύματα», τόνισε ο κ. Δεμιρτζόγλου, αναφερόμενος στη δουλειά των παιδιών για τον Βιζυηνό και δίνοντας ευχές για «καλή αντάμωση του χρόνου την άνοιξη, στο 5ο μαθητικό συνέδριο, που θα είναι αφιερωμένο στον Οδυσσέα Ελύτη».

Ενημέρωση από την κ. Ελευθερίου Διευθύντρια της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης

Σε ποιο στάδιο βρίσκονται οι εργασίες αναστήλωσης του Παρθενώνα

Σε ποιο στάδιο βρίσκονται οι εργασίες αναστήλωσης του Παρθενώνα

Πόσα Ρίχτερ αντέχει η Ακρόπολη; Το ερώτημα έχει απασχολήσει και εξακολουθεί να απασχολεί την Επιστήμη, που αναζητεί το μυστικό της άψογης σεισμικής συμπεριφοράς του Παρθενώνα και του Βράχου της Ακρόπολης, σε μία ιστορία 25 αιώνων σεισμικών δονήσεων. Αν κάτι μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα, είναι πως πρόκειται για ένα τεχνικό έργο με ιδιοφυή αντισεισμικό σχεδιασμό.

«Πρόκειται για ένα ασύλληπτο δημιούργημα με ιδιοφυείς λύσεις σε ανυπέρβλητα προβλήματα μηχανικής και κατασκευαστικής διαδικασίας», σύμφωνα με τον καθηγητή του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, Κυριαζή Πιτιλάκη. «Ο Παρθενώνας συμπυκνώνει με τον καλύτερο τρόπο αυτό που είμαστε και προσφέραμε στον λεγόμενο δυτικό κόσμο. Είναι το σύμβολο του ίδιου του ευρωπαϊκού πολιτισμού, σύμβολο του μέτρου, της τέχνης και των δυνατοτήτων της τεχνολογίας. Διότι πέρα από το ύψιστο καλλιτεχνικό δημιούργημα είναι κι ένα θαύμα μηχανικής και τεχνικής», ανέφερε κ. Πιτιλάκης, ανοίγοντας σήμερα το πρωί τις εργασίες ημερίδας για τις «Σύγχρονες Επεμβάσεις στα Μνημεία της Αθηναϊκής Ακρόπολης», που διοργάνωσε το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, στο πλαίσιο του προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών για τον Αντισεισμικό Σχεδιασμό Τεχνικών Έργων.

«Ο σπονδυλωτός κίονας, πέρα από τα προφανή στοιχεία οικονομίας και ευφυούς μεταφοράς και κατασκευής είναι ένα ιδιοφυέστατο πρότυπο μηχανικής, με καταπληκτικές ιδιότητες σεισμικής συμπεριφοράς», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Πιτιλάκης.

«Δεν υπάρχουν σοβαρά στατικά προβλήματα»

«Αυτήν τη στιγμή μπορούμε να πούμε ότι τα σοβαρά στατικά προβλήματα τα έχουμε αντιμετωπίσει, ακόμα και στον Παρθενώνα που είναι ένα μεγάλο μνημείο, στο οποίο υπάρχουν ακόμα περιοχές όπου δεν έχουμε επέμβει», υπογράμμισε η Βασιλική Ελευθερίου, αρχιτέκτων μηχανικός, Διευθύντρια της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΥΣΜΑ), ειδικής υπηρεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού, αποτελούμενης από 180 εξειδικευμένους επιστήμονες.

«Η δουλειά που έχει γίνει στην Ακρόπολη από το 1975 και μετά αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο, ότι υπάρχει ένας μεθοδικός τρόπος αντιμετώπισης των προβλημάτων, οι άνθρωποι που ξεκίνησαν τότε, οι καθηγητές, συνεχίζουν να είναι δίπλα μας και μας βοηθάνε, οι μαρμαροτεχνίτες είναι ικανότατοι και αυτό το έχουν μεταδώσει και στους νεότερους, υπάρχει ένα πολύ καλό κλίμα συνεργασίας και αυτό βοηθάει πάρα πολύ το έργο», σημείωσε.

Τα πιο μεγάλα αναστηλωτικά έργα σε εξέλιξη είναι αυτή τη στιγμή στον Παρθενώνα και τα Προπύλαια, ενώ η συντήρηση γίνεται παράλληλα με την αναστήλωση, όσον αφορά τα μέρη που αποκαθίστανται. Ταυτόχρονα γίνονται ανεξάρτητες εργασίες στην επιφάνεια των μαρμάρων, στις περιοχές, οι οποίες μπορεί να μην έχουν στατικά προβλήματα αλλά χρειάζονται συντήρηση.

Η κ Ελευθερίου διευκρίνισε ότι έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες συντήρησης στον Ναό της Αθηνάς Νίκης, καθώς και σε κάποια τμήματα στο Ερέχθειο και συνεχίζονται και σε άλλες περιοχές. «Έχουμε ακόμα κάποιες περιοχές που έχουν μπει τσιμέντα από τους παλαιότερους αναστηλωτές, σίδερα που πρέπει να απομακρυνθούν, οπότε στην ουσία αυτά είναι και τα επόμενα προγράμματα», ανέφερε.

Όσον αφορά την πιθανότητα μίας πιο στενής συνεργασίας με το ΑΠΘ η κ Ελευθερίου σημείωσε ότι «τα θέματα μελέτης για την αντισεισμική προστασία των μνημείων δεν έχουν εξαντληθεί, αντιθέτως είναι σχετικά πίσω, με την έννοια ότι δε μπορεί να ισχύσει ένας κανονισμός για όλα τα μνημεία, υπάρχουν παράγοντες όπως η υφιστάμενη κατάσταση του μνημείου,το πού εδράζεται, οι συνθήκες, η επισκεψιμότητα και είναι πιο δύσκολο να ισχύσουν κανόνες».

www.e-typos.com


 

Ο Σύλλογος Αθηναίων της Νέας Υόρκης διοργάνωσε τη Δεύτερη Έκθεση Βιβλίου Ελλήνων Συγγραφέων της Διασποράς

          Εορτάζοντας και την 25η Μαρτίου




Ο Σύλλογος Αθηναίων της Νέας Υόρκης διοργάνωσε τη Δεύτερη Έκθεση Βιβλίου Ελλήνων Συγγραφέων της Διασποράς
Ο «πλούτος της Ομογένειας» δεν στηρίζεται μόνο σε «πετυχημένους επιχειρηματίες» και σε «καταξιωμένες προσωπικότητες», αλλά και σε ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών, της παιδείας και του πολιτισμού που πασχίζουν καθημερινά για να κρατηθούν ζωντανά όλα εκείνα τα στοιχεία που συντηρούν την εθνική, πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά των Ελλήνων.

Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο και εορτάζοντας την επέτειο της 25ης Μαρτίου, ο Σύλλογος Αθηναίων της Νέας Υόρκης διοργάνωσε τη Δεύτερη Έκθεση Βιβλίου Ελλήνων Συγγραφέων της Διασποράς. Με τον αναλλοίωτο λόγο του Οδυσσέα Ελύτη: «Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική», παρουσιάστηκαν εκατοντάδες βιβλία που απευθύνονταν σε κάθε ηλικία και έγιναν αναφορές σε ανθρώπους που για αρκετά χρόνια δίνουν τη «δική τους μάχη» για τη γνώση γύρω από ζητήματα του πολιτισμού και της ιστορίας μας.

Η έκθεση πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή στην πολιτιστική αίθουσα Πέτρος Πατρίδης, της κοινότητας του Αγίου Δημητρίου στην Αστόρια.

Με τη συμμετοχή αρκετού κόσμου και τεσσάρων εκδοτικών οίκων, ομογενείς συγγραφείς διάβασαν αποσπάσματα από έργα τους. Συγκινητικές αφηγήσεις για μνήμες, εικόνες και θύμησες από μεταναστευτικές περιπέτειες και εμπειρίες, καθώς και για ιστορικά γεγονότα, που είναι συνυφασμένα και με τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, συνέθεσαν την όλη έκθεση-εκδήλωση.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Αθηναίων, ενός φορέα που τα τελευταία χρόνια πρωτοστάτησε για την οικονομική ενίσχυση οργανισμών στην Αθήνα και ιδιαίτερα του Βρεφοκομείου Αθηνών, Πάνος Αδαμόπουλος, αναφέρθηκε στο φιλανθρωπικό και πολιτιστικό έργο του συλλόγου, υπογραμμίζοντας την «αγαστή συνεργασία των μελών του και το πνεύμα εμπιστοσύνης που αποτελεί την κινητήρια δύναμη για προσφορά στην Ομογένεια και στη Γενέτειρα», όπως επεσήμανε.

Ο κ. Αδαμόπουλος τόνισε, επίσης, ότι «ο Σύλλογος Αθηναίων επέλεξε φέτος να αναγνωρίσει τη σημαντική προσφορά ενός δημοσιογράφου-ερευνητή που συνέβαλε με τα βιβλία του ώστε να έρθουν στην επιφάνεια σημαντικά ντοκουμέντα για γεγονότα που σημάδεψαν στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας, του Μιχάλη Ιγνατίου», προσθέτοντας ότι «δεν πρέπει να ξεχνάμε και να τιμούμε τους δικούς μας ανθρώπους».

Στη φετινή έκθεση βιβλίου παρουσιάστηκαν βιβλία των ομογενών συγγραφέων: Ειρήνης Αρχολέκα, Σεβαστής Μπούτου, Ανδρέα Τζορτζ, Μιχάλη Ιγνατίου, Γιώργου Καρτέρη, Βάνας Κοντομέρκου, Πωλίνας Μάνου, Μαρίας Μιχελή, Δημήτρη Μουστάκη, Τάσου Μουζάκη, Γαβριήλ Παναγιωσούλη, Λουίζας Πάτση, Γιάννη Σιόλα, Ωρελίας Σμελτς, Ολυμπίας Σπανού, 'Ασπας Παπακωνσταντίνου-Τριγώνη, Νίκου Ζαβόλα, Δημήτρη Νικολαϊδη, Ντένη Διόνου και Διονύση Κονταρίνη.

Το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας εκπροσώπησε η αντισυνταγματάρχης Μαρία Μπουλιακούδη. Το πρόγραμμα περιλάμβανε, επίσης, ομιλία του καθηγητή Χριστόφορου Τριμπουλά και ελληνικά τραγούδια με τον γνωστό στην Ομογένεια καλλιτέχνη, Σεραφείμ Λάζο.

www.e-typos.com


Στην έκθεση περιλαμβάνονται και έξι από τα περίφημα γλυπτά του Παρθενώνα

Βρετανικό Μουσείο: Έκθεση για το ιδανικό σώμα στην αρχαία Ελλάδα

Βρετανικό Μουσείο: Έκθεση για το ιδανικό σώμα στην αρχαία Ελλάδα

Το Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο εξερευνά σε μια έκθεσή του την εξέλιξη των κανόνων του ωραίου στην αρχαία Ελλάδα και τις επιρροές τους, συγκεντρώνοντας εμβληματικά αγάλματα που περιλαμβάνονται στη συλλογή του καθώς και «θαυμαστά» δάνεια από άλλα μουσεία.

Με τίτλο «Ο ορισμός του ωραίου: το σώμα στην τέχνη στην αρχαία Ελλάδα», η έκθεση παρουσιάζει τις διάφορες απεικονίσεις του σώματος στην αρχαία Ελλάδα. Από το ιδεατό και παγκόσμιο του καιρού των μεγάλων γλυπτών της Αθήνας κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., γίνεται πιο προσωπικό και ρεαλιστικό την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο τέλος του 4ου αιώνα π.Χ..

Στην έκθεση περιλαμβάνονται και έξι από τα περίφημα γλυπτά του Παρθενώνα, τα οποία διατηρούνται στη Βρετανία από τις αρχές του 19ου αιώνα παρότι η Ελλάδα ζητεί μάταια την επιστροφή τους εδώ και 40 χρόνια, καθώς και «θαυμαστά» δάνεια, σύμφωνα με την έκφραση του διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου Νιλ ΜακΓκρέγκορ.

Μεταξύ των δανείων αυτών είναι ένα εκπληκτικό μπρούτζινο άγαλμα το οποίο ανασύρθηκε από τα νερά της Μεσογείου το 1999 και πλέον ανήκει στην Κροατία.

«Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις των τελευταίων 30 ετών», εξήγησε ο ΜακΓκρέγκορ.

«Είναι ένας εθνικός θησαυρός και μια ευκαιρία για εμάς να δούμε πώς έμοιαζαν πραγματικά τα ελληνικά, μπρούτζινα αγάλματα», πρόσθεσε.

Πραγματικά, πολλά από τα μπρούτζινα αγάλματα έχουν εξαφανιστεί, καθώς καταστράφηκαν κατά την αρχαιότητα επειδή είχαν μεγαλύτερη αξία ως μέταλλο παρά ως έργα τέχνης. Η πλειονότητα τους έχει φτάσει ως την εποχή μας μέσω μαρμάρινων, ρωμαϊκών αντιγράφων.

www.e-typos.com

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

                                                 Ελλάδα  2015 μ.Σ*



Επισκέφτηκα χθες το ΙΚΑ για μα προσωπική μου υπόθεση. Με το που μπαίνω μέσα μια ουρά 70-80 ανθρώπων, κάνω μεταβολή και φεύγω. Πάω σήμερα αλλά δεν έκανα το ίδιο λάθος ξανά και έτσι πήγα στις 7:30 και ω του θαύματος μόνο 15 άτομα ουρά. Όλοι για το γκισέ με την ένδειξη μητρώο. 3 υπάλληλοι για όλους. Δίπλα σε αυτούς, 4 άτομα μας κοιτάζουν στα “μάτια” , και στην πίσω γραμμή άλλοι 6, μπροστά στις οθόνες τους. Στην απέναντι πλευρά η ίδια κατάσταση, 3 άτομα μπροστά και 5 πίσω, ανά δύο ψιλή κουβέντα και ο 5ος μοναχούλης, δεν είχε κανέναν να μιλάει. Αλήθεια σας λέω, τον λυπήθηκα, να περιμένει να περάσει το 8κτάωρο κοιτώντας στα μάτια τον κάθε πολίτη. Με στέλνει ο υπάλληλος απέναντι, παίρνω τα χαρτιά και όλος τυχαίως το μάτι μου πέφτει στον διπλανό του, που έπαιζε στο κινητό του angry birds. Έφυγα πήγα να πάρω κάτι χαρτιά που μου ζήτησαν και ξαναπήγα. Ίδια εικόνα, τρεις δουλεύουν και οι άλλοι μας δουλεύουν. Η ουρά εν τω μεταξύ είχε φτάσει μέχρι την έξοδο. Οι τρεις υπάλληλοι δεν πέρνουν ανάσα, οι υπόλοιποι στην καρακοσμάρα τους. Εντάξει θα μου πείτε, πως ξέρεις πως και οι υπόλοιποι δεν παράγουν το έργο που πρέπει; δεν το ξέρω,( η ύπαρξη της ουράς όμως μάλλον δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά), αλλά ρε παιδιά ο διευθυντής δεν βλέπει τι γίνεται; να πει Κώστα, Μαρία, Θωμά.....βάλτε ένα χέρι να τελειώνει η ουρά, με τι κριτήρια τους κάνουν διευθυντές; μόνο με το γλείψιμο; και όλα αυτά μόνο στο συκγεκριμένο τμήμα στο χώρο, γιατί και στους άλλους χώρους η ίδια εικόνα, όλα τα γραφεία γεμάτα αλλά στην εξυπητέτηση των πολιτών δύο ή τρεις. Θα βρεθεί κάποιος να βάλει μια τάξη; οι προηγούμενοι πάντως δεν έβαλαν ή δεν ήθελαν, όσο για τους επόμενους αυτοί είναι που δεν θέλουν με τίποτα. Κατά τα άλλα, επανίδρυση του κράτους, αναδιάρθρωση, αναδιοργάνωση, αναδιάταξη, παπάρια μέντολες όπως έλεγε κάποιος σχολιαστής. Περαστικά μας!!!!!!!!!!!

* μετά Σύριζα

Τρίτη, 17 Φεβρουαρίου 2015



Με νταλίκα μεταφέρθηκε αρχαία κατοικία 3.500 ετών
Με νταλίκα ταξίδεψε 15 χιλιόμετρα μια σπάνια αψιδωτή κατοικία ηλικίας 3.000-3.500 ετών, της ύστερης εποχής του χαλκού, προκειμένου να αφήσει χώρο για την κατασκευή αυτοκινητόδρομου στον Πλαταμώνα.

 


Η κατοικία της Yστερης Εποχής του Χαλκού μεταφέρθηκε σε απόσταση 15 χλμ. επάνω σε μια βάση από σωλήνες, οι οποίοι ενώθηκαν περιμετρικά με σκυρόδεμα από την Παλαιά Λεπτοκαρυά στον αρχαιολογικό χώρο Λειβήθρων.
Μια αψιδωτή κατοικία ηλικίας 3.000-3.500 ετών «ταξίδεψε» 15 χιλιόμετρα, προκειμένου να αφήσει χώρο για την κατασκευή ενός αυτοκινητόδρομου. Η επιχείρηση μεταφοράς -που πλέον αποτελεί υπόθεση ρουτίνας για τις ελληνικές εταιρείες- πραγματοποιήθηκε στην Πιερία την Παρασκευή, έπειτα από αρκετές αναβολές λόγω της κακοκαιρίας. Το μνημείο τοποθετήθηκε στον αρχαιολογικό χώρο Λειβήθρων.

Η σωστική ανασκαφή στη νότια Πιερία ξεκίνησε τον Ιούλιο του 2014, στο πλαίσιο των έργων για την κατασκευή της νέας εθνικής οδού στα Τέμπη και τον Πλαταμώνα, από την κοινοπραξία Αυτοκινητόδρομος Αιγαίου.
Η αψιδωτή κατοικία χρονολογείται στην Υστερη Εποχή του Χαλκού (1.600- 1.050 π.Χ.) και αποκαλύφθηκε στην περιοχή του ρέματος Ξυδιάς, κοντά στον Πλαταμώνα. Στην ίδια θέση αποκαλύφθηκε νεκροταφείο από 22 κιβωτιόσχημους τάφους Υστερης Εποχής Χαλκού πλούσια κτερισμένους με μυκηναϊκού τύπου αντικείμενα.

Σύμφωνα με την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πιερίας, τα αψιδωτά κτίρια αποτελούν μοναδικό εύρημα για την περιοχή του πιερικού Ολύμπου και σπάνιο δείγμα οικιστικής αρχιτεκτονικής σε μία περιοχή όπου σπανίζουν τα οικιστικά κατάλοιπα της Υστερης Εποχής Χαλκού. «Με την αποκάλυψη αυτή συμπληρώνουμε τις γνώσεις μας για τη ζωή και τον θάνατο στην Υστερη Εποχή Χαλκού στην περιοχή, οι οποίες είχαν πρόσφατα αποκτηθεί από σωστικές ανασκαφές στο πλαίσιο των έργων της σιδηροδρομικής γραμμής και του αυτοκινητόδρομου» εξηγεί η αρχαιολόγος Σοφία Κουλίδου. «Είναι μόλις η δεύτερη φορά που ανακαλύπτεται ανάλογος τύπος κατοικίας στην Πιερία. Το πρώτο αψιδωτό κτίριο της ίδιας εποχής βρέθηκε το 2001 στην Παλαιά Χράνη».

Λόγω της σπουδαιότητας του ευρήματος, το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο αποφάσισε τη μεταφορά του κτιρίου. Η επιχείρηση αναβλήθηκε αρκετές φορές λόγω των κακών καιρικών συνθηκών, αλλά και της βλάβης που υπέστη ένα μηχάνημα και τελικά, πραγματοποιήθηκε την προηγούμενη Παρασκευή.

Τη μεταφορά, που κόστισε 85.000 ευρώ, ανέλαβε ο αρχιτέκτων Δημήτρης Κορρές, ένας από τους πιο έμπειρους επιστήμονες στον συγκεκριμένο τομέα στη χώρα μας. Οπως εξηγεί στην «Κ», η συγκεκριμένη περίπτωση ήταν μάλλον απλή. «Αρχικά έγινε οριζόντια διάτρηση κάτω από μνημείο προκειμένου να τοποθετηθούν σωλήνες σε μικρή απόσταση μεταξύ τους. Κατόπιν τα άκρα των σωλήνων συνδέονται με οπλισμένο σκυρόδεμα και ακολουθεί η απόσπαση, με τη βοήθεια γερανών. Το μνημείο ζύγιζε περίπου 80 τόνους και μεταφέρθηκε με ειδική πλατφόρμα στον αρχαιολογικό χώρο στα Λείβηθρα. Εκεί τοποθετήθηκε στη θέση που είχε επιλεγεί, ενώ το κενό ανάμεσα στο αντικείμενο και το έδαφος συμπληρώθηκε με σκυρόδεμα».
Οπως εξηγεί ο κ. Κορρές, η πρώτη μετακίνηση μνημείου στη χώρα μας έγινε το 1991: μια εκκλησία στην Κηφισιά. Ο ίδιος έχει μεταφέρει περισσότερα από 100 μνημεία στη χώρα μας και στο εξωτερικό. «Οι δυσκολότερες περιπτώσεις με τις οποίες έχω ασχοληθεί είναι δύο: η απομάκρυνση και επανατοποθέτηση μιας καμινάδας από τούβλα ύψους 30 μέτρων, προκειμένου να κατασκευαστεί ένα σούπερ μάρκετ στη Νέα Ιωνία Αττικής. Και η μετακίνηση μιας βυζαντινής εκκλησίας βάρους 300 τόνων σε απόσταση 125 μέτρων με κλίση 25%. Πρόκειται για την Παναγιά Τουρνικίου στα Γρεβενά, η οποία μετακινήθηκε λόγω της κατασκευής του φράγματος Ιλαρίωνα από τη ΔΕΗ».

Η κατοικία της εποχής του Χαλκού μεταφέρθηκε στον αρχαιολογικό χώρο Λειβήθρων, όπου με τη βοήθεια του ΕΣΠΑ δημιουργείται (από την Εφορεία Αρχαιοτήτων Πιερίας) θεματικό πάρκο για τη μυθολογική και ιστορική διάσταση της περιοχής του μακεδονικού Ολύμπου. «Το σημαντικό τώρα είναι να αναληφθεί μια πρωτοβουλία για την ανάδειξη του ευρήματος» λέει η κ. Κουλίδου, «με δεδομένο ότι οι πόροι είναι περιορισμένοι και το εύρημα πολύ σημαντικό».

Τετάρτη, 24 Δεκεμβρίου 2014

Αναδιάρθρωση ή διαγραφή ή δραχμή ή παράλληλο νόμισμα.....

Μετά από τέσσερα ή πέντε χρόνια κρίσης ή ύφεσης τα παραπάνω είναι οι λύσεις που προτείνουν οι “ειδικοί” ανάλογα με τον χρωματισμό που εκπροσωπούν. Τι όμως μας οδήγησε μέχρι εδώ δεν είδα κανέναν να λέει τίποτα. Έφταιξα εγώ μάλλον που δούλευα στον ιδιωτικό τομέα 17 χρόνια, με υπερωρίες ατελείωτες, χωρίς ο εργοδότης να τις καταβάλει, με νυκτερινά χωρίς νόμιμες αμοιβές, με τις πληρωμές όποτε βόλευε τον εργοδότη και ένα σωρό άλλα. Ο υποτιθέμενος έλεγχος του κράτους στην ασυδοσία των κάκιστων εργοδοτών ήταν άφαντη τα προηγούμενα χρόνια πόσο μάλλον τα τωρινά. Σίγουρα υπήρχαν και ιδιωτικές εταιρείες που παρείχαν στους εργαζομένους τους σιγουριά και ασφάλεια αλλά επιτρέψτε μου να πω πως το ποσοστό τους δεν ξεπερνούσε το 25%. Την ώρα που ο μέσος ιδιωτικός υπάλληλος κουβαλούσε καθημερινά τον δικό του Σταυρό και ανέβαινε τον ανηφορικό του δρόμο προς τον Γολγοθά του, ο μέσος δημόσιος υπάλληλος απολάμβανε το καθημερινό του ραχάτι. Δεν έτρεξα, δε φίλησα, δεν έγλειψα δεν,δεν.... κανένα πολιτικό, όλα αυτά τα χρόνια αν και θα μπορούσα καθώς για μια εφταετία είχα την “χαρά” να είμαι οργανωμένος σε ένα κόμμα. Τέλος πάντων, για αλλού ξεκίνησα και αλλού θα βρεθώ. Ας ξαναγυρίσω στο τέρας του “χρέους”. Πως δημιουργήθηκε: ποιος συνέλαβε στην διόγκωσή του, ποιος τα έφαγε: ποιος, ποιος, ποιος.....
μήπως έφταιξε το ότι οι πολιτικοί που σήμερα απεχθάνονται οι Έλληνες, τους έβαζαν στο δημόσιο; μήπως στο ότι με διάφορα τερτίπια η φορολογία ήταν στο ναδίρ; μήπως τα κονδύλια από την Ευρώπη στο μεγαλύτερο μέρος τους πήγαινε οπουδήποτε αλλού εκτός από επενδύσεις; μήπως γιατί η κάστα των δημοσίων υπαλλήλων έγινε κράτος εν κράτει; μήπως γιατί κάναμε μια παιδεία που μόνο παιδεία δεν ήταν; πόσα πανεπιστήμια και τεχνολογικά ιδρύματα δημιουργήθηκαν τα τελευταία 30 χρόνια; κάθε πρωτεύουσα νομού έχει Α.Ε.Ι. ή Τ.Ε.Ι. Το 75% των μαθητών που δίνουν εξετάσεις μπαίνουν σ 'ένα Α.Ε.Ι. ή Τ.Ε.Ι συσσωρεύοντας στρατιές ανέργων πτυχιούχων και πολιτικών χειροκροτητών. Ένα κράτος που χωρίς να έχει έσοδα, ήθελε να τους βολέψει, δημιουργώντας θέσεις ώστε να εξασφαλίζει την εκλογική του πελατεία. Δημιούργησε παιδεία και σήμερα όλοι αναγνωρίζουν πως παιδεία δεν υπάρχει, δημιούργησε υγεία και σήμερα όλοι παραδέχονται πως η υγεία χωλαίνει, δημιούργησε στρατιές οργανισμών και σήμερα όλοι μιλάνε για διαφθορά και φακελάκια.
Θαυμάζουν όλοι τα υπόλοιπα κράτη, του Δυτικού κόσμου αλλά μέχρι εκεί. Τα καλά που έχουν δεν τα θέλουν. Θέλουν μόνο τους μισθούς της Ευρώπης. Τις υποχρεώσεις των πολιτών της δε τις θέλουν. Θέλουν το Φιλανδικό μοντέλο στην παιδεία αλλά δεν θέλουν την ατομική φορολογία που ισχύει στη χώρα αυτή και φτάνει στο 60%. θέλουν τον μισθό αλλά δεν θέλουν να βγαίνουν στη σύνταξη στα 65 όπως όλοι οι υπόλοιποι. Θέλουν τις κάρτες και τα δάνεια αλλά δεν θέλουν να πληρώσουν τις υποχρεώσεις τους. Θέλουν να αποκτήσουν σπίτι αλλά δεν θέλουν και τις υποχρεώσεις του. Θαυμάζουμε τις κοινωνικές δομές του εξωτερικού αλλά για να τις αποκτήσουμε την ώρα που πρέπει να δώσουμε σφυρίζουμε αδιάφορα, κοιτάζουμε αλλού. Τα βάζουμε με τους παπάδες αλλά την προσφορά τους σήμερα δεν την κοιτάμε. Έχουμε τόσους στρατηγούς που δεν έχουμε ποιους να διατάξουν, γυρίζεις το κεφάλι και ακούς, καλημέρα στρατηγέ καλημέρα πρόεδρε καλημέρα βουλευτά καλημέρα γενικέ, πήξαμε στις καλημέρες των κρατικοδίαιτων βολεμένων.
Και περιμένουμε ύστερα αυτοί που το μόνο που τους απασχολούσε μια ζωή, ήταν το πως θα φάνε περισσότερα, να καταλάβουν τον μεροκαματιάρη, τον φτωχό, τον ταλαιπωρημένο, αυτόν που δούλεψε 35 χρόνια πραγματικής δουλείας και όχι πλασματικής, ή αυτόν που η ζωή του χάρισε πολλά χαστούκια. Γεμίσαμε κομματόσκυλα και δυστυχώς συνεχίζουμε. Περιφέρονται από το ένα κόμμα στο άλλο με παχυλές αμοιβές και προνόμια και θέλουν να φτιάξουν ένα καλύτερο αύριο, όχι για εμάς αλλά για αυτούς. Θέλουμε να αλλάξουμε την Ευρώπη και να την κάνουμε σαν τα μούτρα μας, να προσθέσουμε και εμείς οι νεοέλληνες το δικό μας κομματάκι πολιτισμού.


                                                  ΚΑΛΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ

Πέμπτη, 11 Δεκεμβρίου 2014




Τἐλος του πρώτου κύκλου της Ρωμανιάδας........

ψηφίστηκε η (ν)τροπολογία και έπεσαν οι τίτλοι τέλους του πρώτου κύκλου. Όπως δήλωσε και η Ζωή (η γνωστή Ζωή βρε παιδιά, τι πια Ζωή), νίκησε η Δημοκρατία, κάψαμε κανά δυο, τρεις, τέσσερις, πέντε ντουζίνες αστικών υλικών αγαθών, καταστρέψαμε κόπους ζωής και νικήσαμε. Αλλά πριν ο αλέκτωρ λαλήσει τρεις, ήρθε η δήλωση του επαναστάτη ότι “νίκησε η αναρχία”. Αυτές τις ώρες όμως προέχει η εθνική ομοψυχία και πρέπει όλοι ενωμένοι να ανακράξουμε
ΖΗΤΩ Η ΑΝΑΡΧΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ


ΥΓ. τα νέα επεισόδια σύντομα κοντά σας, πως έγινε η εγγραφή στη σχολή, πως πήγε στη σχολή κλπ,κλπ.