Είναι ευγνώμων όποιος δεν λυπάται για όσα δεν έχει, αλλά νιώθει χαρά για όσα έχει. Δημόκριτος, D.K.231


Νέα της στιγμής

Loading...
Loading...

Παρασκευή, 24 Ιουλίου 2015



Επιστημονική διαμάχη για τον τάφο του Φιλίππου


·         





                       
Στη φωτογραφία η τοιχογραφία «Η αρπαγή της Περσεφόνης» στους τάφους των Αιγών.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
Πέρσι ήταν η Αμφίπολη, φέτος στον αστερισμό της πολιτικολογίας μπαίνει η Βεργίνα. Νέες δημοσιεύσεις με επιχειρήματα και αντεπιχειρήματα που απαντούν ή απορρίπτουν το ερώτημα ποιος είναι ο τάφος του Φιλίππου στη Μεγάλη Τούμπα των Αιγών αναστατώνουν την επιστημονική κοινότητα, εν μέσω της πιο καυτής πολιτικής και οικονομικής πραγματικότητας. Αφορμή αποτέλεσε πρόσφατη δημοσίευση στο περιοδικό Ρroceedings of the National Academy of Sciences (PNAS) μελέτης των παλαιοανθρωπολόγων Αντώνη Μπαρτσιώκα και Juan Luis Arsuaga, που αφορά τα συμπεράσματα αναλύσεων σκελετικού υλικού του κιβωτιόσχημου τάφου Ι της βασιλικής ταφικής συστάδας - θεωρία ωστόσο που αμφισβητεί με σειρά ανασκαφικών και ιστορικών δεδομένων η Αρχαιολογική Υπηρεσία σε εκτενή αναφορά που έδωσε χθες στη δημοσιότητα το υπουργείο Πολιτισμού.
Στη νέα μελέτη που διενεργήθηκε στο Eργαστήριο Aνθρωπολογίας του Tμήματος Ιστορίας και Εθνολογίας του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης (ΔΠΘ), διατυπώνεται η άποψη ότι τα κατάλοιπα ανδρικού σκελετού ανήκουν στον Φίλιππο Β΄, ενώ τα κατάλοιπα γυναικείου και βρεφικού σκελετού ανήκουν στην τελευταία σύζυγο του Μακεδόνα βασιλιά Κλεοπάτρα και τη θυγατέρα της Ευρώπη - άποψη η οποία, σύμφωνα με την αναφορά του ΥΠΠΟ, «είχε προταθεί και παλαιότερα από τον ιστορικό Ε. Borza αλλά δεν έγινε αποδεκτή από την επιστημονική κοινότητα».

Η μελέτη του ΔΠΘ καταλήγει στο συμπέρασμα ότι ο Φίλιππος Β΄ ήταν θαμμένος στον κιβωτιόσχημο τάφο Ι, απορρίπτοντας την άποψη του Μανόλη Ανδρόνικου, σύμφωνα με την οποία, ο τάφος ΙΙ αναγνωρίστηκε ως τάφος του Φίλιππου Β΄, ενώ ο τάφος ΙΙΙ ομόφωνα αποδίδεται στον Αλέξανδρο Δ΄, γιο του Μεγαλέξανδρου και της Ρωξάνης.
«Τα ανθρωπολογικά δεδομένα», αναφέρει στην «Κ» ο κ. Μπαρτσιώκας, «προσδιορίζουν με σιγουριά τη χρονολογία του τάφου, ενώ η μελέτη της παλαιοπαθολογίας δείχνει ότι το οστό που φέρει διαμπερή τρύπα στο γόνατο ανήκει στον Φίλιππο Β΄. Τα στοιχεία συμβαδίζουν απόλυτα με τις ιστορικές αναφορές, καθώς τρία χρόνια πριν από τον θάνατό του (336 π.Χ.) ο Μακεδόνας βασιλιάς είχε τραυματιστεί από δόρυ.
Υπάρχουν πλέον ατράνταχτες αποδείξεις ότι ο τάφος Ι ανήκει στον βασιλιά Φίλιππο, στη σύζυγό του Κλεοπάτρα (οι επιφύσεις στα οστά δείχνουν γυναίκα 18 ετών) και στο νεογέννητο βρέφος της, ενώ ο τάφος ΙΙ ανήκει στον Αρριδαίο», καταλήγει ο κ. Μπαρτσιώκας.
«Ο κιβωτιόσχημος τάφος Ι ήταν συλημένος», αντιτείνει η Αρχαιολογική Υπηρεσία. «Τα πήλινα αγγεία που περιείχε χρονολογούν με ασφάλεια το μνημείο και την ταφή στις τελευταίες δεκαετίες του πρώτου μισού του 4ου π.Χ. αιώνα, με ύστατο όριο το 350 π.Χ. Ο Φίλιππος Β΄ ωστόσο δολοφονήθηκε το 336 π.Χ., ενώ η Κλεοπάτρα εκτελέστηκε κάποιους μήνες μετά τον θάνατο του συζύγου της, υπάρχει δηλαδή μια χρονική απόσταση που είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο να γεφυρωθεί».
Τα οστά του νεκρού, σύμφωνα πάντα με την αναφορά του ΥΠΠΟ, «βρέθηκαν μέσα σε χώματα της επίχωσης που εισχώρησαν στον τάφο έπειτα από τυμβωρυχία, η οποία σχετίζεται με την καταστροφή και τη διαρπαγή του γειτονικού υπέργειου ‘‘ηρώου’’». Στην ερμηνεία ότι πρόκειται για άτομο ηλικίας περίπου 45 χρονών με τραύμα στο πόδι, η Αρχαιολογική Υπηρεσία απαντά ότι «ούτε η μέση ηλικία ούτε η χωλότητα αποτελούν αποκλειστικό χαρακτηριστικό γνώρισμα του Φιλίππου Β΄». Οσο για την ταύτιση του τάφου ΙΙ με τον Φίλιππο Β΄ από τον Μανόλη Ανδρόνικο, αυτή «ενισχύεται από όλα τα νεοτέρα ανασκαφικά δεδομένα των Αιγών, και στην οποία επανέρχονται με πληθώρα κατηγορηματικών επιχειρημάτων Ελληνες και ξένοι αρχαιολόγοι, ιστορικοί και παλαιοανθρωπολόγοι (Μ. Χατζόπουλος, Αγγελική Κοτταρίδη, Robin Lane Fox, J. Musgrave), με μελέτες και άρθρα που δημοσιεύτηκαν από το 2011 και εξής».
Πώς όμως βρέθηκαν τα οστά της Βεργίνας στο Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης και τι απαντά ο κ. Μπαρτσιώκας στα σχόλια αρχαιολόγων για «ελλιπή μεθοδολογική διαδικασία της έρευνας χωρίς τη συνεργασία των ανασκαφέων και τη συσχέτιση των ανασκαφικών δεδομένων»; «Ανέλαβα τη διεύθυνση του εργαστηρίου πριν από τέσσερα χρόνια», αναφέρει, «βρήκα τα οστά του τάφου Ι της Βεργίνας σε ένα κιβώτιο ανάμεσα σε ένα πλούσιο αρχαιολογικό και ανθρωπολογικό υλικό από διαφορές ανασκαφές της χώρας. Δεν γνωρίζω πώς κατέληξαν εκεί. Για τη μελέτη, πρότεινα συνεργασία σε αρχαιολόγους (σ.σ. αρνείται να αναφέρει ονόματα) που έχουν ανασκάψει στη Βεργίνα, αλλά ουδείς αποδέχθηκε. Παράλληλα, με γραπτή αίτηση προς το υπουργείο Πολιτισμού, ζήτησα άδεια για τη μελέτη του αρχαιολογικού υλικού της Βεργίνας, ωστόσο δεν είχα καμιά ανταπόκριση. Ως διευθυντής του εργαστήριου είμαι υποχρεωμένος εκ του νόμου να διενεργήσω έρευνα. Απευθύνθηκα γι’ αυτό σε ομάδα Ισπανών επιστημόνων διεθνούς κύρους και προτίμησα τη δημοσίευση της μελέτης στο έγκυρο περιοδικό PNAS, παρά να ανακοινώσω τα συμπεράσματα σε εκπροσώπους των ΜΜΕ, μια διαδικασία που αμφισβητεί την εγκυρότητα του αποτελέσματος».


www.kathimerini.gr 

Πέμπτη, 23 Ιουλίου 2015

10 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΘΕΡΙΝΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΟΝΙΤΣΑΣ

21 Ιούλιος 2015
10 ΧΡΟΝΙΑ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΘΕΡΙΝΟΥ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟΥ ΚΟΝΙΤΣΑΣ









Ο Δήμος Κόνιτσας, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων 
και το Ακαδημαϊκό Δίκτυο Border Crossings 
γιορτάζουν τα 10 χρόνια λειτουργίας του 
Διεθνούς Θερινού Πανεπιστημίου Κόνιτσας 
(Konitsa Summer School) «Ανθρωπολογία, 
Εθνογραφία και Συγκριτική Λαογραφία των 
Βαλκανίων».
Στο πλαίσιο του εορτασμού διοργανώνεται Διεθνές 
Συνέδριο  με τη συμμετοχή κορυφαίων καθηγητών 
που δίδαξαν και έδωσαν διαλέξεις όλα αυτά τα χρόνια. 
Καθηγητές από τα Πανεπιστήμια Χάρβαρντ, Νέας Υόρκης,
 Λονδίνου, Όσλο, Ελσίνκι, Άμστερνταμ, Σάσεξ, Λουμπλιάνα,
 Βελιγραδίου, Βαρκελώνης, Φρανκφούρτης,  Κωνσταντινούπολης 
αλλά και από ελληνικά Πανεπιστήμια εισηγούνται και 
συζητούν θέματα σχετικά με τα διδακτικά αντικείμενα του θεσμού:
 Σύνορα και ταυτότητες, μετανάστευση, οικονομική κρίση, κοινοί πόροι, 
νέο-αποικιοκρατία και εθνική κυριαρχία, κοινωνίες και πολιτισμοί των
 Βαλκανίων κ.λπ.
Το Συνέδριο θα γίνει στο Συνεδριακό Κέντρο του Δήμου Κόνιτσας από 
Παρασκευή 24  έως Κυριακή 26 Ιουλίου 2015 και είναι ανοικτό στο κοινό.
Τη Δευτέρα 27 Ιουλίου αρχίζει το 10ο Θερινό Πανεπιστήμιο, που θα 
ολοκληρωθεί στις 11 Αυγούστου. Για φέτος έχουν προγραμματιστεί
 μαθήματα σχετικά με την Ανθρωπολογία της οικονομικής κρίσης, την
 Οπτική Ανθρωπολογία  και Εθνομουσικολογία, την Περιβαλλοντική 
Ιστορία  και Πολιτισμική Οικολογία, την Αρχαιολογική Εθνογραφία κ.α.
Συμμετέχουν 75 προπτυχιακοί και μεταπτυχιακοί φοιτητές από 30 χώρες
 και  16 καθηγητές.
Για περισσότερες πληροφορίες www.border-crossings.eu
www.konitsa.gr 

Σάββατο, 11 Απριλίου 2015

Η Ανάσταση του Κυρίου






Η Ανάσταση του Κυρίου είναι η εορτή των εορτών της Εκκλησίας μας και το ακράδαντο θεμέλιο, πάνω στο οποίο στηρίζεται το οικοδόμημα της Πίστεώς μας.
Το ότι υπάρχει μέχρι σήμερα Εκκλησία, παρά τους φοβερούς διωγμούς, που υπέστησαν οι πιστοί μέσα στη δισχιλιετή ιστορία της, οφείλεται στο ότι ο Ιδρυτής της Κύριος Ιησούς Χριστός νίκησε το θάνατο και ζει στους ουρανούς και κατευθύνει την πορεία της στον κόσμο.
Η Ανάσταση του Χριστού είναι η πηγή της δυνάμεως της Εκκλησίας ως συνόλου και κάθε πιστού προσωπικά.
Οι ιεροί υμνογράφοι με εξαίρετους ύμνους τονίζουν σε όλους τους ήχους και τους τόνους τη μεγάλη εορτή της Αναστάσεως. Και οι άγιοι Πατέρες, με το ιδιαίτερο χάρισμά του καθένας, παρουσιάζουν το νόημα της Αναστάσεως και τη σημασία της για τη ζωή μας.
Ο ιερός Χρυσόστομος επανειλημμένα ομιλεί με ενθουσιασμό για την Ανάσταση του Χριστού, απολογούμενος μάλιστα κάποτε προς τους απίστους και αμφιβάλλοντας.



Πάρα πολύ μεγάλη πραγματικά απόδειξη της Αναστάσεως είναι το ότι ο Χριστός, που θυσιάστηκε στο Σταυρό, μετά το θάνατό του επέδειξε τόσο μεγάλη δύναμη, ώστε έπεισε ανθρώπους, που ζούσαν σε διάφορες περιοχές, να περιφρονήσουν, χάριν της πίστεως προς αυτόν και της ομολογίας αυτής της πίστεώς τους, και την πατρίδα τους και την οικογένειά τους και τους φίλους τους και τους συγγενείς τους και αυτή τη ζωή τους και να προτιμήσουν αντί των ευχαρίστων και τερπνών του κόσμου, που τους υπόσχονταν οι εχθροί της Πίστεως, και μαστιγώσεις και κινδύνους και μαρτυρικό θάνατο. Αυτά δεν είναι κατορθώματα κάποιου νεκρού, που έμεινε κλεισμένος στον τάφο του, αλλά κάποιου που ανεστήθη και ζει. (PG 50,593)
Τι μεγαλύτερη απόδειξη της Αναστάσεως του Χριστού ζητάς, όταν βλέπεις να έχει γίνει τόσο μεγάλη μεταβολή των πραγμάτων έπειτα από εκείνο το γεγονός; Γυναίκες, που εκ φύσεως είναι δειλές, παρουσιάζονται ατρόμητες εμπρός στον θάνατο, ενώ ο θάνατος πριν από την Ανάσταση ήταν φοβερός και φρικτός και στους αγίους άνδρες. (PG 50, 629)
Πολλοί ερωτούν, γιατί άραγε, όταν ανεστήθη ο Χριστός δεν εμφανίσθηκε στους Ιουδαίους; Η ερώτηση αυτή όμως είναι περιττή και μάταιη. Διότι εάν επρόκειτο να τους ελκύσει προς την πίστη με την εμφάνισή του μετά την ανάσταση του σ’ αυτούς, δεν θα απέφευγε να το κάνει. Ότι όμως δεν επρόκειτο να τους ελκύσει προς την πίστη, αν εμφανιζόταν σ’ αυτούς μετά την ανάστασή του, φαίνεται με την περίπτωση του Λαζάρου. Διότι αυτόν που ήταν νεκρός τέσσερις μέρες και μύριζε και είχε αρχίσει να αποσυντίθενται τον ανέστησε και του έδωσε δύναμη να βγει από τον τάφο του, όπως ήταν δεμένος με νεκρικούς επιδέσμους εμπρός στα μάτια όλων, και παρά ταύτα όχι μόνο δεν τους είλκυσε προς την πίστη, αλλά και τους ερέθισε περισσότερο. Διότι αποφάσισαν να σκοτώσουν και τον Λάζαρο. Εάν λοιπόν ανέστησε κάποιον άλλον και δεν επίστευσαν, άραγε ανασταίνοντας τον εαυτό Του και δείχνοντάς τον σ’ αυτούς, δεν θα κυριεύονταν και πάλι από μανία εναντίον του;  (PG 51, 106)


Τα γνωστά και άγνωστα ήθη και έθιμα της Ανάστασης σε όλη την Ελλάδα



Λεωνίδιο-Πτήσεις με αερόστατα
Στην όμορφη κωμόπολη της Τσακωνιάς, η Λαμπρή γίνεται όνομα και πράγμα, αφού εδώ και έναν περίπου αιώνα, το βράδυ της Ανάστασης τηρείται το έθιμο των αερόστατων. Τα παιδιά των πέντε ενοριών συναγωνίζονται στις επιτυχείς «πτήσεις» των χρωματιστών φωτεινών αερόστατων, τα οποία ετοιμάζουν επί εβδομάδες πριν το Πάσχα. Για περίπου μισή ώρα μετά το «Χριστός Ανέστη», ο ουρανός αποκτά… έξτρα αστέρια, ενώ παράλληλα το ευαγγέλιο διαβάζεται και στην τσακώνικη διάλεκτο.
ΚΕΡΚΥΡΑ.
Την Μ. Παρασκευή στις 4μ.μ. ξεκινά από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου στο Παλαιό Φρούριο, ο Επιβλητικός Επιτάφιος. Μέχρι της 9.30 το βράδυ, από κάθε εκκλησία βγαίνει ο Επιτάφιος με την απαραίτητη μπάντα της κάθε ενορίας, τις χορωδίες, τους πιστούς. Τελευταίος βγαίνει ο μεγαλοπρεπέστατος επιτάφιος της Μητρόπολης. Στις 9 το πρωί γίνεται η περιφορά του Επιταφίου της Εκκλησίας του Αγίου Σπυρίδωνα. Το 1574 οι Βενετσιάνοι απαγόρευσαν στους ορθοδόξους την περιφορά του την Μ. Παρασκευή, και από τότε οι Κερκυραίοι πραγματοποιούν την περιφορά μαζί με το Σεπτό Σκήνωμα του Αγίου. Είναι η πιο παλιά και πιο κατανυκτική Λιτανεία που βγαίνει σε ανάμνηση του θαύματος του Αγίου, που έσωσε τον Κερκυραϊκό λαό από την σιτοδεία. Εμπρός πηγαίνει ο Άγιος που έχει θέση χοροστατούντος Επισκόπου σε αυτή την Λιτανεία, και ακολουθεί ο Επιτάφιος. Μετά το τέλος της λιτανείας, ο Άγιος θα παραμείνει στη θύρα του, μέχρι την Τρίτη του Πάσχα για προσκύνημα. Στις 11 το πρωΐ του Μ. Σαββάτου ο κόσμος περιμένει την πρώτη Ανάσταση. Όταν τελειώνει η ακολουθία στη Μητρόπολη, χτυπούν οι καμπάνες των εκκλησιών και από τα παράθυρα των σπιτιών πέφτουν κατά χιλιάδες, πήλινα δοχεία (μπότιδες) στους δρόμους, με μεγάλο κρότο. Αυτό το έθιμο έχει τις ρίζες του στο χωρίον του Ευαγγελίου 'Συ δε Κύριε Ανάστησόν με ίνα συντρίψω αυτούς ως σκεύη κεραμέως».

Ένα άλλο επίσης Κορφιάτικο Πασχαλινό έθιμο που αναβιώνει είναι το «ΜΑΣΤΕΛΟ» (βαρέλι). Στην «Pinia» και κάτω από την Μεταλλική Κουκουνάρα που κρέμεται ασάλευτη ακόμα στην διασταύρωση Νικηφόρου Θεοτόκη και Φιλαρμονικής, μαζεύονται οι Φακίνοι, οι αχθοφόροι της πόλης, οι Πινιαδώροι, οι οποίοι τοποθετούσαν στη μέση του πεζοδρομίου ένα ξύλινο βαρέλι. Το στόλιζαν με μυρτιές και βέρντε, του έβαζαν νερό και αυτοί σκορπισμένοι στο γύρο χώρο, παρακαλούσαν τους περαστικούς, που αυτή την ώρα ήταν πάρα πολλοί, να ρίξουν νομίσματα για ευχές στο νερό. Όταν πλησίαζε η ώρα της πρώτης Ανάστασης, οι Πηνιαδώροι σκορπισμένοι στην περιοχή της Πιάτσας κυνηγούσαν να βρουν κάποιον να τον ρίξουν στο βαρέλι. Αυτός μουσκίδι έβρεχε τον κόσμο γύρω του, ενώ περνούσαν οι μπάντες μας, παίζοντας το αλέγκρο μαρς «Μη φοβάστε Γραικοί». Στο τέλος έβγαινε ο βρεγμένος με γέλια και χαρές και έπαιρνε τα χρήματα που είχε το βαρέλι.

Μπότηδες
Πρόκειται για το έθιμο της Πρώτης Ανάστασης, κατά το οποίο οι Κερκυραίοι γεμίζουν τους μπότηδες (κανάτια με λεπτό στόμιο) με νερό και τους πετούν από τα μπαλκόνια των καντουνιών. Λίγο νωρίτερα, στην εκκλησία της Παναγιάς των Ξένων έχει γίνει τεχνητός σεισμός, σαν αναφορά στον σεισμό που έγινε σύμφωνα με την Βίβλο στον τάφο του Ιησού, ενώ στην συνέχεια, οι κερκυραϊκές φιλαρμονικές κυκλοφορούν στην πόλη παίζοντας εύθυμα εμβατήρια.
Το βράδυ του Μ. Σαββάτου γίνεται η Ανάσταση στην Άνω Πλατεία - φαντασμαγορικό, μοναδικό θέαμα. Όλα τα παράθυρα των γύρω σπιτιών ανοιχτά με κεράκια αναμμένα. Τα παράθυρα των μεγάλων εξαορόφων σπιτιών, μαζί με το καταπληκτικό θέμα των χιλιάδων κεριών και των πιστών που παρακολουθούν την τελετή της Ανάστασης στη μεγαλύτερη πλατεία της Ελλάδας, συνθέτουν μία μεγαλειώδη εικόνα. Η Αναστάσιμος Ακολουθία συνεχίζεται στον Ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής (Πλατύ Καντούνι). Την Κυριακή του Πάσχα, από τις 7 το πρωί κάθε εκκλησία, όπως συμβαίνει και με τους Επιταφίους, βγάζει την Ανάσταση με φιλαρμονικές, σχολεία, προσκόπους και χορωδίες.
ΖΑΚΥΝΘΟΣ.
Η κατανυκτική ατμόσφαιρα και οι ιδιαιτερότητες του «Ζακυνθινού Πάσχα» με τα ιδιόμορφα «αντέτια» (έθιμα) το κάνουν να είναι ξεχωριστό σε όλη την Ελλάδα. Το μεσημέρι της Μ. Παρασκευής, πλήθος πιστών συμμετέχει στην περιφορά του Εσταυρωμένου που διασχίζει όλη την πόλη. Στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου των Ξένων, η περιφορά του Επιταφίου, σύμφωνα με παμπάλαιο τοπικό έθιμο, γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες του Μ. Σαββάτου, ενώ με την ανατολή του ηλίου, ο Δεσπότης σηκώνει την Ανάσταση. Με το πρώτο χτύπημα της καμπάνας, ο Δεσπότης αφήνει ελεύθερα άσπρα περιστέρια ενώ από το καμπαναριό πετάνε στο δρόμο πήλινα δοχεία, όπως και όλοι οι κάτοικοι του νησιού από τα παράθυρά τους.
Τήνος- Φύλλα λεμονιάς
το Μεγάλο Σάββατο πρωί, στη λειτουργία, όταν ο παπάς ψάλλει το «Ανάστα ο Θεός», περιφέρεται ένα πανέρι με φύλλα λεμονιάς, τα οποία οι πιστοί τα φυλάνε στα πορτοφόλια ή στις τσέπες τους για καλή τύχη. Το βράδυ της Ανάστασης γιορτάζεται πανηγυρικά κυρίως στη Χώρα, αλλά και σ’ όλα τα χωριά της. Στην Παναγία μοιράζονται στον κόσμο κόκκινα αυγά, στον περίβολο της εκκλησίας.
Χίος- Ρουκετοπόλεμος
Η περίφημη μάχη των ενοριών με ρουκέτες ξεκίνησε σύμφωνα με την επικρατέστερη εκδοχή, επί Τουρκοκρατίας διότι οι Χριστιανοί κάτοικοι ήθελαν να δείξουν περήφανα στους Τούρκους πώς γιορτάζουν την Ανάσταση.  Το αποτέλεσμα είναι ένα μαγευτικό θέαμα,  για το οποίο είναι υπεύθυνοι οι ειδικοί «ρουκετοποιοί» του χωριού που εργάζονται καθ’ όλη την διάρκεια της χρονιάς.
Σύρος- Οι δύο κόσμοι συναντιούνται
Η Σύρος βιώνει με ιδιαίτερο τρόπο το Πάσχα. Οι δύο Θρησκευτικές της κοινότητες, η Ορθόδοξη και η Καθολική, γιορτάζουν συγχρόνως, με αγάπη κατάνυξη και αμοιβαίο σεβασμό τις Άγιες Μέρες του Πάσχα. Οι Επιτάφιοι των Καθολικών στην Άνω Σύρο ξεκινούν από τον Ναό του Αγίου Γεωργίου. Στην Ερμούπολη ο επιτάφιος των Καθολικών ξεκινάει από τον ιερό Ναό Ευαγγελιστών οι επιτάφιοι των Ορθοδόξων, από τις ενορίες Αγίου Νικολάου, της Κοιμήσεως και την Μητρόπολη της Μεταμορφώσεως περιφέρονται και συναντώνται στην Κεντρική Πλατεία Μιαούλη, όπου γίνεται κατανυκτική δέηση και ψάλλονται τροπάρια της Μ. Παρασκευής από την χορωδία του Αγίου Νικολάου και Ιεροψάλτες.


Πάτμος- ΝΙΠΤΗΡΑΣ
Στο νησί της Αποκάλυψης επίκεντρο των τελετών και ακολουθιών αποτελεί ο «ΝΙΠΤΗΡΑΣ». Κάθε χρόνο, στολίζεται με λαμπρές βάγιες και πλούσια ποικιλία ανοιξιάτικων λουλουδιών. Την Μ. Πέμπτη, γίνεται αναπαράσταση του «ΜΥΣΤΙΚΟΥ ΔΕΙΠΝΟΥ» του ΝΙΠΤΗΡΑ, σε κεντρική πλατεία της Χώρας. Το Μ. Σάββατο το βράδυ πριν από την Ανάσταση, το Ευαγγέλιο διαβάζεται σε ηρωικό εξάμετρο με κώντιο και την Κυριακή του Πάσχα στις 3 το απόγευμα, στο Μοναστήρι της Πάτμου γίνεται η 2η Ανάσταση κατά την οποία το Αναστάσιμο Ευαγγέλιο διαβάζεται σε επτά γλώσσες και από τον ηγούμενο μοιράζονται κόκκινα αυγά στους πιστούς.

Πάρος- Ρωμαίοι στρατιώτες και πυροτεχνήματα
Η περιφορά του Επιταφίου της Μάρπησσας, παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον καθώς κατά την διάρκειά της, γίνονται δεκαπέντε περίπου στάσεις. Σε κάθε στάση φωτίζεται και ένα σημείο του βουνού, όπου τα παιδιά ντυμένα Ρωμαίοι στρατιώτες ή μαθητές του Χριστού, αναπαριστούν σκηνές από την είσοδο στα Ιεροσόλυμα, την προσευχή στο Όρος των Ελαιών, το Μαρτύριο της Σταύρωσης και την Ανάσταση. Τα μεσάνυκτα του Μ. Σαββάτου, το νησί γεμίζει από φώτα και τον θόρυβο των αμέτρητων πυροτεχνημάτων.

Πρέβεζα- Σαϊτάν Παζάρ
Οι ρίζες του συγκεκριμένου εθίμου προέρχονται από την Τουρκοκρατία.
Προκειμένου να μπορέσουν να γιορτάσουν την Ανάσταση, οι χριστιανοί προκαλούσαν φασαρία στο Σαϊτάν Παζάρ για να κρατήσουν μακριά τους Τούρκους. Η συνήθεια αυτή τηρήθηκε και μετά την Απελευθέρωση και έφτασε μέχρι τις μέρες μας χάρη στους κατοίκους και τους καταστηματάρχες του Σαϊτάν Παζάρ οι οποίοι βρήκαν το έθιμο από τους προγόνους τους.
Το έθιμο τελείται ως εξής: Μόλις ο ιερέας του μητροπολιτικού ναού (Αγ. Χαράλαμπος) σημάνει την πρώτη Ανάσταση, στις 09:30, πλήθος από «μπότια» (πήλινα κανάτια) σπάζουν στο γραφικό πλακόστρωτο και κατά μήκος όλου του πεζόδρομου, συνοδευόμενα από ρίψη κροτίδων, ο ήχος των οποίων αντηχεί σε όλη την πόλη δίνοντας το μήνυμα της πρώτης Ανάστασης του Θεανθρώπου και της νίκης της ζωής ενάντια στον θάνατο.
Την όλη διαδικασία πλαισιώνουν μουσικές δίνοντας μια χαρμόσυνη ατμόσφαιρα ενώ, στο τέλος προσφέρεται στον κόσμο από τους καταστηματάρχες το παραδοσιακό νηστίσιμο γλυκό σουτζούκι και χαλβάς.

Ρόδος- Λάζαρος
Το Σάββατο του Λαζάρου, τα παιδιά γυρίζουν από πόρτα σε πόρτα και τραγουδούν τον «Λάζαρο», συγκεντρώνοντας χρήματα και αυγά για τους ιερείς. Παλαιότερα, αυτή την ημέρα, κανένας γεωργός δεν πήγαινε στο χωράφι του να εργαστεί, γιατί όπως πίστευαν, ό,τι έπιαναν θα μαραινόταν. Επιτρεπόταν μόνο η συγκέντρωση ξερών κλαδιών για το άναμμα των φούρνων τη Μεγάλη Εβδομάδα για το ψήσιμο των κουλουριών. Την ημέρα αυτή επίσης, σε όλα τα σπίτια οι νοικοκυρές φτιάχνουν στριφτά κουλουράκια, «τα Λαζαράκια», συμβολίζοντας με τον τρόπο αυτό το σώμα του Λαζάρου που ήταν τυλιγμένο στο σάβανο.

Κως-Λαμπρόπιτες
Στο νησί της Κω, πρωταγωνιστές των εορτών του Πάσχα είναι οι ανήλικοι κάτοικοι, που κατά την περίοδο πριν την Μεγάλη Εβδομάδα φροντίζουν να πάρουν μεγάλα κλειδιά, από αυτά που χρησιμοποιούνταν στις παλιές κλειδαριές, να τα δέσουν με ένα σκοινί και να προσαρμόσουν πάνω τους μπαρούτι και, όταν φτάσει η Ανάσταση, να τα χτυπήσουν δυνατά στον τοίχο για να… χαλάσουν τον κόσμο. Άλλοι κόβουν μακριές λωρίδες χαρτιού, βάζουν στην άκρη της κάθε λωρίδας μπαρούτι και ένα φυτίλι, την τυλίγουν τριγωνικά, ώστε να προεξέχει το φυτίλι που το ανάβουν και από την ώρα που ο παπάς λεει το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ».Την ίδια ημέρα, η Εκκλησία είναι στρωμένη με μωβ λουλούδια που φυτρώνουν στο νησί, τις λεγόμενες «λαμπρές», ενώ οι νοικοκυρές ετοιμάζουν «λαμπρόπιτες» για να συνοδεύσουν το αρνί της Κυριακής.



Ζάκυνθος- Λευκά περιστέρια
Το μεσημέρι της Μ. Παρασκευής, πλήθος πιστών συμμετέχει στην περιφορά του Εσταυρωμένου που διασχίζει όλη την πόλη. Στον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου των Ξένων, η περιφορά του Επιταφίου, σύμφωνα με παμπάλαιο τοπικό έθιμο, γίνεται τις πρώτες πρωινές ώρες του Μ. Σαββάτου, ενώ με την ανατολή του ηλίου, ο Δεσπότης σηκώνει την Ανάσταση. Με το πρώτο χτύπημα της καμπάνας, ο Δεσπότης αφήνει ελεύθερα άσπρα περιστέρια ενώ από το καμπαναριό πετάνε στο δρόμο πήλινα δοχεία, όπως και όλοι οι κάτοικοι του νησιού από τα παράθυρά τους.

Ηράκλειο Κρήτης- το κάψιμο του Ιούδα
Πριν την ανάσταση, στις Γκαγκάλες Ηρακλείου, όλα τα παιδιά του χωριού μαζεύουν ξύλα και οτιδήποτε άλλο μπορεί να καεί και τα αφήνουν στο προαύλιο της εκκλησίας. Την παραμονή της Ανάστασης σχηματίζουν ένα βουνό από τα ξύλα και στην κορυφή έχουν ένα σκιάχτρο με ένα παλιό κουστούμι που υποτίθεται ότι είναι ο Ιούδας και την ώρα που ο παπάς λεει το ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ βάζουν φωτιά και τον καίνε. Η νύχτα γίνεται μέρα από τα πυροτεχνήματα, η καμπάνα του χωριού χτυπά συνεχώς και μάλιστα οι παλιότεροι λένε ότι όταν αυτοί ήταν μικροί δεν άφηναν 3 μερόνυχτα την καμπάνα να σταματήσει γιατί το θεωρούσαν για καλό. Ξυπνούσαν ακόμα και τη νύχτα να πάνε να την χτυπήσουν.

ΘΡΑΚΗ
Στις Μέτρες της Θράκης, τα παιδιά φτιάχνουν το ομοίωμα του Ιούδα και το περιφέρουν στα σπίτια, ζητώντας κλαδιά για να τον κάψουν την επομένη στον Επιτάφιο. Τη Μεγάλη Παρασκευή η πομπή του Επιταφίου σταματά έξω από ένα παρεκκλήσι, όπου εκεί βρίσκεται έτοιμη η φωτιά για να καεί ο Ιούδας. Τ η στιγμή που ο ιερέας διαβάζει το σχετικό Ευαγγέλιο ανάβουν τη φωτιά και καίνε το ομοίωμα. Αργότερα θα πάρουν μια χούφτα από εκείνη τη στάχτη και θα τη ρίξουν στα μνήματα.

Θασος
Στη Θάσο στην Κοινότητα Λιμεναρίων διατηρείται το πανάρχαιο έθιμο « Για βρέξ' Απρίλη μ' που γιορτάζεται την Τρίτη ημέρα του Πάσχα. Χορεύουν δημοτικούς χορούς συγκροτήματα απ' όλη την Ελλάδα.

Ιερισσός
Στην Ιερισσό της Χαλκιδικής το σημαντικότερο Πασχαλινό έθιμο είναι «ΤΟΥ ΜΑΥΡΟΥ ΝΙΟΥ Τ' ΑΛΩΝΙ». Γιορτάζεται την Τρίτη ημέρα του Πάσχα, στην ομώνυμη τοποθεσία πάνω στους λόφους. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση και την εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας, οι γεροντότεροι αρχίζουν τον χορό. Σιγά-σιγά πιάνονται όλοι οι κάτοικοι και πολλές φορές ο χορός έχει μήκος τετρακόσια μέτρα. Τραγουδούν και χορεύουν όλα τα Πασχαλινά τραγούδια και τελειώνουν με τον «ΚΑΓΚΕΛΕΥΤΟ» χορό, που είναι η αναπαράσταση της σφαγής 400 Ιερισσιωτών από τους Τούρκους, κατά την επανάσταση του 1821. Ο χορός περνά κάτω από δάφνινη αψίδα όπου υπάρχουν όπου υπάρχουν δύο παλικάρια με υψωμένα σπαθιά. Ο χορός στη μέση περίπου του τραγουδιού διπλώνεται στα δύο με τους χορευτές να περνούν ο ένας απέναντι από τον άλλο για τον τελευταίο χαιρετισμό.

Κατά την διάρκεια της γιορτής μοιράζονται σε όλους, καφές που βράζει σε μεγάλο καζάνι «ζωγραφίτικος», τσουρέκια και αυγά. Ο χορός επαναλαμβάνεται το απόγευμα στην κεντρική πλατεία του χωριού.



Λιτόχωρο
Στο Λιτόχωρο την Μ. Πέμπτη, το βράδυ, στολίζονται οι επιτάφιοι που φτιάχνονται από ανύπαντρες κοπέλες, που όλη την Σαρακοστή φτιάχνουν λουλούδια από ύφασμα. Την Μ. Παρασκευή το βράδυ γίνεται στο παζάρι η συνάντηση των Επιταφίων που συνοδεύονται από χορωδίες Λιτοχωριτών, δημιουργώντας ένα εκπληκτικό θέαμα.

ΑΡΑΧΩΒΑ.
Ανήμερα του Πάσχα και από το απόγευμα ξεκινάει η περιφορά της Εικόνας του Αγίου Γεωργίου την οποία συνοδεύουν περί τα 500 άτομα ντυμένα με παραδοσιακές φορεσιές. Την επομένη πραγματοποιείται αγώνας δρόμου των γερόντων (ανηφορικός δρόμος), οι οποίοι ξεκινούν από την εκκλησία του Αγίου Γεωργίου και φτάνουν στο λόφο. Ακολουθούν χορευτικά συγκροτήματα και το απόγευμα χορεύουν γυναικείοι χορευτικοί σύλλογοι. Οι εκδηλώσεις συνεχίζονται με κλέφτικα αγωνίσματα, όπως το σήκωμα της πέτρας κλπ.

ΛΙΒΑΔΕΙΑ.
Το πιο χαρακτηριστικό έθιμο της πόλης, είναι το πολύ γνωστό και μοναδικό «Πάσχα της Λιβαδειάς», που όχι μόνο διατηρείται αλλά χρόνο με το χρόνο ζωντανεύει μιας και οι νεώτεροι συμμετέχουν με ιδιαίτερο μεράκι και κέφι στο έθιμο του «λάκκου». Μετά την Ανάσταση και πριν καλά ξημερώσει οι κάτοικοι ετοιμάζουν την φωτιά. Ένας, κάνοντας το σταυρό του, βάζει φωτιά στο σωρό με τη λαμπάδα της Αναστάσεως. Οι φλόγες αγκαλιάζουν το σωρό. Με ραντίσματα νερού και συχνό χτύπημα με ένα μακρύ ξύλο, η θράκα είναι έτοιμη για να ψηθούν τα αρνιά. Το ίδιο γίνεται σε όλους τους «λάκκους» και ανεβαίνουν οι καπνοί, αναρίθμητοι και πυκνοί, σε τέτοιο βαθμό, που σκεπάζουν τον ήλιο που στο μεταξύ ανατέλλει.

Η πόλη τυλίγεται σε σύννεφα καπνού. Οι φωτιές είναι έτοιμες και τα αρνιά τοποθετούνται στους «λάκκους». Το γύρισμα των αρνιών και το γλέντι διαρκεί μέχρι το απόγευμα, το οποίο συμπληρώνεται με τη συμμετοχή παραδοσιακών χορευτικών συγκροτημάτων και με την καύση των πυροτεχνημάτων

ΑΙΤΩΛΙΚΟ.
Την Μ. Παρασκευή πολλοί προσκυνητές επισκέπτονται το ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, όπου βρίσκεται ο Επιτάφιος, ιστορικό κειμήλιο του 13ου-14ου αιώνα. Από το πρωί του Μ. Σαββάτου στην κεντρική πλατεία της πόλης αναβιώνουν πολλά από τα έθιμα των κατοίκων μέχρι αργά το βράδυ της Αναστάσεως που είναι και το αποκορύφωμα της ημέρας.

Την Κυριακή του Πάσχα κάθε γειτονιά, είναι μία μεγάλη υπαίθρια ψησταριά, όπου ο χορός και το τραγούδι έχουν τον πρώτο λόγο, ενώ προσφέρονται κρασί και παραδοσιακοί μεζέδες δωρεάν.

ΝΑΥΠΑΚΤΟΣ.
Το βράδυ της Μ. Παρασκευής, πλήθος κόσμου, ντόπιοι και επισκέπτες, ακολουθούν την περιφορά του Επιταφίου, σχηματίζοντας πομπές, οι οποίες διέρχονται από το λιμάνι, όπου είναι αναμμένες δάδες ειδικά τοποθετημένες στις τάπες του Κάστρου, γύρω από το λιμάνι. Στο μέσον της εισόδου του λιμανιού οι δάδες σχηματίζουν μεγάλο σταυρό, που φωταγωγεί ολόκληρο το λιμάνι παρουσιάζοντας μία φαντασμαγορική εικόνα μοναδικής ομορφιάς. Το έθιμο αυτό έχει παράδοση πολλών χρόνων που φαίνεται να θέλει να συνδυάσει τη θρησκευτική μυσταγωγία με την ηρωική προσπάθεια του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη να πυρπολήσει τη τουρκική ναυαρχίδα στο χώρο αυτό.

ΚΥΘΝΟΣ.
Το πιο εντυπωσιακό έθιμο του νησιού είναι αυτό της «Κούνιας». Την Κυριακή του Πάσχα, στην πλατεία του νησιού, στήνεται μία κούνια, στην οποία κουνιούνται αγόρια και κορίτσια ντυμένα με παραδοσιακές στολές. Αυτός ή αυτή που θα κουνήσει κάποιον, δεσμεύεται ενώπιον Θεού και ανθρώπων για γάμο. Το βράδυ του Μ. Σαββάτου επικρατεί το έθιμο του «συχώριου», δηλαδή όλοι όσοι έχουν πεθαμένους συγγενείς φέρνουν στην εκκλησία ψητά, κρασί και ψωμί, τα οποία έχει «διαβάσει» ο παπάς, τα προσφέρουν στους επισκέπτες και στους κατοίκους του νησιού.

ΥΔΡΑ
Την Μ. Παρασκευή γίνεται κάτι το μοναδικό, ο Επιτάφιος της συνοικίας Καμίνι μπαίνει στη θάλασσα και διαβάζεται η Ακολουθία του Επιταφίου, δημιουργώντας μία ατμόσφαιρα κατανυκτική. Στη συνέχεια οι Επιτάφιοι τεσσάρων ενοριών συναντώνται στο κεντρικό λιμάνι, δίνοντας ένα ιδιαίτερο χρώμα. Την ώρα της Ανάστασης τα πολλά βαρελότα φωτίζουν την νύκτα.

www.e-magazino.g
aftodioikisi.gr

Παρασκευή, 27 Μαρτίου 2015

Εαρινή σύναξη 320 μαθητών στην Πόλη

ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΛΑΚΑΣΑΣ



Το μεγάλο ταξίδι της ζωής του Γεωργίου Βιζυηνού από τη Βιζύη στην Πόλη, στην Κύπρο, στις μεγάλες πρωτεύουσες της Ευρώπης, μέχρι τον θάνατό του στην Αθήνα, «ακολούθησαν» φέτος δεκάδες μαθητές και οι καθηγητές τους, οι οποίοι συμμετείχαν στο 4ο Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο στην Κωνσταντινούπολη, το οποίο τείνει να πάρει χαρακτήρα... εαρινής σύναξης μαθητών στην Πόλη. Φέτος, η συμμετοχή ξεπέρασε κάθε προηγούμενο. Συνολικά 320 μαθητές και εκπαιδευτικοί από δεκαέξι σχολεία από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Πόλη συναντήθηκαν με επιστήμονες, λογοτέχνες, ηθοποιούς.
Ειδικότερα, το τριήμερο συνέδριο διοργανώθηκε, υπό την αιγίδα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, από το Ζωγράφειο Λύκειο και τα Εκπαιδευτήρια Ε. Μαντουλίδη Θεσσαλονίκης. Η μεγάλη συμμετοχή δημόσιων και ιδιωτικών σχολείων (μεταξύ των οποίων το Ζάππειο Λύκειο, η Μεγάλη του Γένους Σχολή, το Κολλέγιο Αθηνών και Ψυχικού, η Σχολή Μωραΐτη, το Παγκύπριο Γυμνάσιο, το 4ο Γενικό Λύκειο Αλίμου, το Εκκλησιαστικό Λύκειο-Γυμνάσιο Ξάνθης) καταδεικνύει ότι τα μαθητικά συνέδρια στην Πόλη, χρόνο με τον χρόνο, αποκτούν ξεχωριστή αίγλη ως ένα μοναδικό γεγονός για τα γράμματα και τις τέχνες. Για μια πρωτοβουλία που «φέρει και πάλι εδώ, ως χελιδόνια κομίζοντα την άνοιξη, μαθητές και μαθήτριες από πολλά σχολεία της Ελλάδος και όχι μόνο» έκανε λόγο ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, κηρύσσοντας την έναρξη του συνεδρίου.

«Τα συνέδρια αυτά έχουν πολλαπλή αξία. Δίνουν τη δυνατότητα στους μαθητές να μάθουν, μέσα από μια δική τους εργασία πάνω στο έργο τους, σημαντικούς καλλιτέχνες, όπως είναι ο Βιζυηνός φέτος και ο Σεφέρης πέρυσι. Τα παιδιά διδάσκονται την ιστορία και τον πολιτισμό του τόπου», ανέφερε, μιλώντας στην «Κ», ο διευθυντής του Ζωγράφειου Λυκείου, Γιάννης Δεμιρτζόγλου. «Παράλληλα, μέσα από αυτά τα συνέδρια οι μαθητές αλλά και οι υπόλοιποι σύνεδροι έχουν τη δυνατότητα να αντιληφθούν τα προβλήματα της ομογενειακής παιδείας και ευρύτερα της ομογένειας», προσθέτει ο ίδιος. Σήμερα στην Κωνσταντινούπολη λειτουργούν πέντε ελληνικά σχολεία, με συνολικά μόλις 250 μαθητές.

Στο συνέδριο αναλύθηκαν και συζητήθηκαν θέματα σχετικά με την ποίηση και την πεζογραφία του Βιζυηνού, με τις τεχνικές και τη σημασία των ψυχαναλυτικών και ιδεολογικών ερμηνειών του, τις μορφές της σάτιρας που συναντώνται στο έργο του, τις απόψεις του για τη γλώσσα. Εκτός από τους πανεπιστημιακούς των Πανεπιστημίων Αθηνών, ΑΠΘ και Ιωαννίνων, στο συνέδριο συμμετείχαν οι συγγραφείς Θανάσης Βαλτινός, Μάρω Δούκα, Πέτρος Μάρκαρης, Γιάννης Πάσχος, καθώς και ο Peter Mackridge, καθηγητής Μεσαιωνικών και Σύγχρονων Γλωσσών στην Οξφόρδη. «Εχει αποδειχθεί ότι όταν τα εμπιστευόμαστε, τα παιδιά μπορούν να κάνουν θαύματα», τόνισε ο κ. Δεμιρτζόγλου, αναφερόμενος στη δουλειά των παιδιών για τον Βιζυηνό και δίνοντας ευχές για «καλή αντάμωση του χρόνου την άνοιξη, στο 5ο μαθητικό συνέδριο, που θα είναι αφιερωμένο στον Οδυσσέα Ελύτη».

Ενημέρωση από την κ. Ελευθερίου Διευθύντρια της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης

Σε ποιο στάδιο βρίσκονται οι εργασίες αναστήλωσης του Παρθενώνα

Σε ποιο στάδιο βρίσκονται οι εργασίες αναστήλωσης του Παρθενώνα

Πόσα Ρίχτερ αντέχει η Ακρόπολη; Το ερώτημα έχει απασχολήσει και εξακολουθεί να απασχολεί την Επιστήμη, που αναζητεί το μυστικό της άψογης σεισμικής συμπεριφοράς του Παρθενώνα και του Βράχου της Ακρόπολης, σε μία ιστορία 25 αιώνων σεισμικών δονήσεων. Αν κάτι μπορεί να ειπωθεί με βεβαιότητα, είναι πως πρόκειται για ένα τεχνικό έργο με ιδιοφυή αντισεισμικό σχεδιασμό.

«Πρόκειται για ένα ασύλληπτο δημιούργημα με ιδιοφυείς λύσεις σε ανυπέρβλητα προβλήματα μηχανικής και κατασκευαστικής διαδικασίας», σύμφωνα με τον καθηγητή του Τμήματος Πολιτικών Μηχανικών της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, Κυριαζή Πιτιλάκη. «Ο Παρθενώνας συμπυκνώνει με τον καλύτερο τρόπο αυτό που είμαστε και προσφέραμε στον λεγόμενο δυτικό κόσμο. Είναι το σύμβολο του ίδιου του ευρωπαϊκού πολιτισμού, σύμβολο του μέτρου, της τέχνης και των δυνατοτήτων της τεχνολογίας. Διότι πέρα από το ύψιστο καλλιτεχνικό δημιούργημα είναι κι ένα θαύμα μηχανικής και τεχνικής», ανέφερε κ. Πιτιλάκης, ανοίγοντας σήμερα το πρωί τις εργασίες ημερίδας για τις «Σύγχρονες Επεμβάσεις στα Μνημεία της Αθηναϊκής Ακρόπολης», που διοργάνωσε το Τμήμα Πολιτικών Μηχανικών, στο πλαίσιο του προγράμματος Μεταπτυχιακών Σπουδών για τον Αντισεισμικό Σχεδιασμό Τεχνικών Έργων.

«Ο σπονδυλωτός κίονας, πέρα από τα προφανή στοιχεία οικονομίας και ευφυούς μεταφοράς και κατασκευής είναι ένα ιδιοφυέστατο πρότυπο μηχανικής, με καταπληκτικές ιδιότητες σεισμικής συμπεριφοράς», ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ. Πιτιλάκης.

«Δεν υπάρχουν σοβαρά στατικά προβλήματα»

«Αυτήν τη στιγμή μπορούμε να πούμε ότι τα σοβαρά στατικά προβλήματα τα έχουμε αντιμετωπίσει, ακόμα και στον Παρθενώνα που είναι ένα μεγάλο μνημείο, στο οποίο υπάρχουν ακόμα περιοχές όπου δεν έχουμε επέμβει», υπογράμμισε η Βασιλική Ελευθερίου, αρχιτέκτων μηχανικός, Διευθύντρια της Υπηρεσίας Συντήρησης Μνημείων Ακρόπολης (ΥΣΜΑ), ειδικής υπηρεσίας του Υπουργείου Πολιτισμού, αποτελούμενης από 180 εξειδικευμένους επιστήμονες.

«Η δουλειά που έχει γίνει στην Ακρόπολη από το 1975 και μετά αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο, ότι υπάρχει ένας μεθοδικός τρόπος αντιμετώπισης των προβλημάτων, οι άνθρωποι που ξεκίνησαν τότε, οι καθηγητές, συνεχίζουν να είναι δίπλα μας και μας βοηθάνε, οι μαρμαροτεχνίτες είναι ικανότατοι και αυτό το έχουν μεταδώσει και στους νεότερους, υπάρχει ένα πολύ καλό κλίμα συνεργασίας και αυτό βοηθάει πάρα πολύ το έργο», σημείωσε.

Τα πιο μεγάλα αναστηλωτικά έργα σε εξέλιξη είναι αυτή τη στιγμή στον Παρθενώνα και τα Προπύλαια, ενώ η συντήρηση γίνεται παράλληλα με την αναστήλωση, όσον αφορά τα μέρη που αποκαθίστανται. Ταυτόχρονα γίνονται ανεξάρτητες εργασίες στην επιφάνεια των μαρμάρων, στις περιοχές, οι οποίες μπορεί να μην έχουν στατικά προβλήματα αλλά χρειάζονται συντήρηση.

Η κ Ελευθερίου διευκρίνισε ότι έχουν ολοκληρωθεί οι εργασίες συντήρησης στον Ναό της Αθηνάς Νίκης, καθώς και σε κάποια τμήματα στο Ερέχθειο και συνεχίζονται και σε άλλες περιοχές. «Έχουμε ακόμα κάποιες περιοχές που έχουν μπει τσιμέντα από τους παλαιότερους αναστηλωτές, σίδερα που πρέπει να απομακρυνθούν, οπότε στην ουσία αυτά είναι και τα επόμενα προγράμματα», ανέφερε.

Όσον αφορά την πιθανότητα μίας πιο στενής συνεργασίας με το ΑΠΘ η κ Ελευθερίου σημείωσε ότι «τα θέματα μελέτης για την αντισεισμική προστασία των μνημείων δεν έχουν εξαντληθεί, αντιθέτως είναι σχετικά πίσω, με την έννοια ότι δε μπορεί να ισχύσει ένας κανονισμός για όλα τα μνημεία, υπάρχουν παράγοντες όπως η υφιστάμενη κατάσταση του μνημείου,το πού εδράζεται, οι συνθήκες, η επισκεψιμότητα και είναι πιο δύσκολο να ισχύσουν κανόνες».

www.e-typos.com


 

Ο Σύλλογος Αθηναίων της Νέας Υόρκης διοργάνωσε τη Δεύτερη Έκθεση Βιβλίου Ελλήνων Συγγραφέων της Διασποράς

          Εορτάζοντας και την 25η Μαρτίου




Ο Σύλλογος Αθηναίων της Νέας Υόρκης διοργάνωσε τη Δεύτερη Έκθεση Βιβλίου Ελλήνων Συγγραφέων της Διασποράς
Ο «πλούτος της Ομογένειας» δεν στηρίζεται μόνο σε «πετυχημένους επιχειρηματίες» και σε «καταξιωμένες προσωπικότητες», αλλά και σε ανθρώπους των γραμμάτων, των τεχνών, της παιδείας και του πολιτισμού που πασχίζουν καθημερινά για να κρατηθούν ζωντανά όλα εκείνα τα στοιχεία που συντηρούν την εθνική, πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά των Ελλήνων.

Μέσα σ' αυτό το πλαίσιο και εορτάζοντας την επέτειο της 25ης Μαρτίου, ο Σύλλογος Αθηναίων της Νέας Υόρκης διοργάνωσε τη Δεύτερη Έκθεση Βιβλίου Ελλήνων Συγγραφέων της Διασποράς. Με τον αναλλοίωτο λόγο του Οδυσσέα Ελύτη: «Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική», παρουσιάστηκαν εκατοντάδες βιβλία που απευθύνονταν σε κάθε ηλικία και έγιναν αναφορές σε ανθρώπους που για αρκετά χρόνια δίνουν τη «δική τους μάχη» για τη γνώση γύρω από ζητήματα του πολιτισμού και της ιστορίας μας.

Η έκθεση πραγματοποιήθηκε την περασμένη Κυριακή στην πολιτιστική αίθουσα Πέτρος Πατρίδης, της κοινότητας του Αγίου Δημητρίου στην Αστόρια.

Με τη συμμετοχή αρκετού κόσμου και τεσσάρων εκδοτικών οίκων, ομογενείς συγγραφείς διάβασαν αποσπάσματα από έργα τους. Συγκινητικές αφηγήσεις για μνήμες, εικόνες και θύμησες από μεταναστευτικές περιπέτειες και εμπειρίες, καθώς και για ιστορικά γεγονότα, που είναι συνυφασμένα και με τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, συνέθεσαν την όλη έκθεση-εκδήλωση.

Ο πρόεδρος του Συλλόγου Αθηναίων, ενός φορέα που τα τελευταία χρόνια πρωτοστάτησε για την οικονομική ενίσχυση οργανισμών στην Αθήνα και ιδιαίτερα του Βρεφοκομείου Αθηνών, Πάνος Αδαμόπουλος, αναφέρθηκε στο φιλανθρωπικό και πολιτιστικό έργο του συλλόγου, υπογραμμίζοντας την «αγαστή συνεργασία των μελών του και το πνεύμα εμπιστοσύνης που αποτελεί την κινητήρια δύναμη για προσφορά στην Ομογένεια και στη Γενέτειρα», όπως επεσήμανε.

Ο κ. Αδαμόπουλος τόνισε, επίσης, ότι «ο Σύλλογος Αθηναίων επέλεξε φέτος να αναγνωρίσει τη σημαντική προσφορά ενός δημοσιογράφου-ερευνητή που συνέβαλε με τα βιβλία του ώστε να έρθουν στην επιφάνεια σημαντικά ντοκουμέντα για γεγονότα που σημάδεψαν στιγμές της νεότερης ελληνικής ιστορίας, του Μιχάλη Ιγνατίου», προσθέτοντας ότι «δεν πρέπει να ξεχνάμε και να τιμούμε τους δικούς μας ανθρώπους».

Στη φετινή έκθεση βιβλίου παρουσιάστηκαν βιβλία των ομογενών συγγραφέων: Ειρήνης Αρχολέκα, Σεβαστής Μπούτου, Ανδρέα Τζορτζ, Μιχάλη Ιγνατίου, Γιώργου Καρτέρη, Βάνας Κοντομέρκου, Πωλίνας Μάνου, Μαρίας Μιχελή, Δημήτρη Μουστάκη, Τάσου Μουζάκη, Γαβριήλ Παναγιωσούλη, Λουίζας Πάτση, Γιάννη Σιόλα, Ωρελίας Σμελτς, Ολυμπίας Σπανού, 'Ασπας Παπακωνσταντίνου-Τριγώνη, Νίκου Ζαβόλα, Δημήτρη Νικολαϊδη, Ντένη Διόνου και Διονύση Κονταρίνη.

Το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας εκπροσώπησε η αντισυνταγματάρχης Μαρία Μπουλιακούδη. Το πρόγραμμα περιλάμβανε, επίσης, ομιλία του καθηγητή Χριστόφορου Τριμπουλά και ελληνικά τραγούδια με τον γνωστό στην Ομογένεια καλλιτέχνη, Σεραφείμ Λάζο.

www.e-typos.com


Στην έκθεση περιλαμβάνονται και έξι από τα περίφημα γλυπτά του Παρθενώνα

Βρετανικό Μουσείο: Έκθεση για το ιδανικό σώμα στην αρχαία Ελλάδα

Βρετανικό Μουσείο: Έκθεση για το ιδανικό σώμα στην αρχαία Ελλάδα

Το Βρετανικό Μουσείο στο Λονδίνο εξερευνά σε μια έκθεσή του την εξέλιξη των κανόνων του ωραίου στην αρχαία Ελλάδα και τις επιρροές τους, συγκεντρώνοντας εμβληματικά αγάλματα που περιλαμβάνονται στη συλλογή του καθώς και «θαυμαστά» δάνεια από άλλα μουσεία.

Με τίτλο «Ο ορισμός του ωραίου: το σώμα στην τέχνη στην αρχαία Ελλάδα», η έκθεση παρουσιάζει τις διάφορες απεικονίσεις του σώματος στην αρχαία Ελλάδα. Από το ιδεατό και παγκόσμιο του καιρού των μεγάλων γλυπτών της Αθήνας κατά τον 5ο αιώνα π.Χ., γίνεται πιο προσωπικό και ρεαλιστικό την εποχή του Μεγάλου Αλεξάνδρου στο τέλος του 4ου αιώνα π.Χ..

Στην έκθεση περιλαμβάνονται και έξι από τα περίφημα γλυπτά του Παρθενώνα, τα οποία διατηρούνται στη Βρετανία από τις αρχές του 19ου αιώνα παρότι η Ελλάδα ζητεί μάταια την επιστροφή τους εδώ και 40 χρόνια, καθώς και «θαυμαστά» δάνεια, σύμφωνα με την έκφραση του διευθυντή του Βρετανικού Μουσείου Νιλ ΜακΓκρέγκορ.

Μεταξύ των δανείων αυτών είναι ένα εκπληκτικό μπρούτζινο άγαλμα το οποίο ανασύρθηκε από τα νερά της Μεσογείου το 1999 και πλέον ανήκει στην Κροατία.

«Πρόκειται για μια από τις μεγαλύτερες αρχαιολογικές ανακαλύψεις των τελευταίων 30 ετών», εξήγησε ο ΜακΓκρέγκορ.

«Είναι ένας εθνικός θησαυρός και μια ευκαιρία για εμάς να δούμε πώς έμοιαζαν πραγματικά τα ελληνικά, μπρούτζινα αγάλματα», πρόσθεσε.

Πραγματικά, πολλά από τα μπρούτζινα αγάλματα έχουν εξαφανιστεί, καθώς καταστράφηκαν κατά την αρχαιότητα επειδή είχαν μεγαλύτερη αξία ως μέταλλο παρά ως έργα τέχνης. Η πλειονότητα τους έχει φτάσει ως την εποχή μας μέσω μαρμάρινων, ρωμαϊκών αντιγράφων.

www.e-typos.com

Τρίτη, 3 Μαρτίου 2015

                                                 Ελλάδα  2015 μ.Σ*



Επισκέφτηκα χθες το ΙΚΑ για μα προσωπική μου υπόθεση. Με το που μπαίνω μέσα μια ουρά 70-80 ανθρώπων, κάνω μεταβολή και φεύγω. Πάω σήμερα αλλά δεν έκανα το ίδιο λάθος ξανά και έτσι πήγα στις 7:30 και ω του θαύματος μόνο 15 άτομα ουρά. Όλοι για το γκισέ με την ένδειξη μητρώο. 3 υπάλληλοι για όλους. Δίπλα σε αυτούς, 4 άτομα μας κοιτάζουν στα “μάτια” , και στην πίσω γραμμή άλλοι 6, μπροστά στις οθόνες τους. Στην απέναντι πλευρά η ίδια κατάσταση, 3 άτομα μπροστά και 5 πίσω, ανά δύο ψιλή κουβέντα και ο 5ος μοναχούλης, δεν είχε κανέναν να μιλάει. Αλήθεια σας λέω, τον λυπήθηκα, να περιμένει να περάσει το 8κτάωρο κοιτώντας στα μάτια τον κάθε πολίτη. Με στέλνει ο υπάλληλος απέναντι, παίρνω τα χαρτιά και όλος τυχαίως το μάτι μου πέφτει στον διπλανό του, που έπαιζε στο κινητό του angry birds. Έφυγα πήγα να πάρω κάτι χαρτιά που μου ζήτησαν και ξαναπήγα. Ίδια εικόνα, τρεις δουλεύουν και οι άλλοι μας δουλεύουν. Η ουρά εν τω μεταξύ είχε φτάσει μέχρι την έξοδο. Οι τρεις υπάλληλοι δεν πέρνουν ανάσα, οι υπόλοιποι στην καρακοσμάρα τους. Εντάξει θα μου πείτε, πως ξέρεις πως και οι υπόλοιποι δεν παράγουν το έργο που πρέπει; δεν το ξέρω,( η ύπαρξη της ουράς όμως μάλλον δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά), αλλά ρε παιδιά ο διευθυντής δεν βλέπει τι γίνεται; να πει Κώστα, Μαρία, Θωμά.....βάλτε ένα χέρι να τελειώνει η ουρά, με τι κριτήρια τους κάνουν διευθυντές; μόνο με το γλείψιμο; και όλα αυτά μόνο στο συκγεκριμένο τμήμα στο χώρο, γιατί και στους άλλους χώρους η ίδια εικόνα, όλα τα γραφεία γεμάτα αλλά στην εξυπητέτηση των πολιτών δύο ή τρεις. Θα βρεθεί κάποιος να βάλει μια τάξη; οι προηγούμενοι πάντως δεν έβαλαν ή δεν ήθελαν, όσο για τους επόμενους αυτοί είναι που δεν θέλουν με τίποτα. Κατά τα άλλα, επανίδρυση του κράτους, αναδιάρθρωση, αναδιοργάνωση, αναδιάταξη, παπάρια μέντολες όπως έλεγε κάποιος σχολιαστής. Περαστικά μας!!!!!!!!!!!

* μετά Σύριζα